اگه شب، شب غزل نيست

اگه نور، آينه به آينه

اگه گل،بغل بغل نيست

براي گلدون دستات

يه سبد رازقي دارم

بهترن قلبو تو دنيا

براي عاشقي دارم

از تو تا ويروني من

از تو ما مرز شكستن

فاصله وا كردن در

فاجغه، صداي بستن

ترسم از بي رحمي شب نيست

ترسم از دلتنگي فرداست

ترسم از شب مرگي آواز

ترسم از تدفين قمري هاست

سهمي از رجعت انسان

سهمي از خدا شدن باش

سهمي از معجزه ي عشق

سهمي از معراج من باش

نمانده عافيتي- من به درد- خواهم مرد

پس از غروب نگاه تو سرد خواهم مرد

تو عاشقانه ترين درد من، وبعد از تو

چو عكس حادثه در قاب خواهم مرد

در التهاب افول تو-آفتابي من!

جو شعله مي شوم و سرخ و زرد خواهم مرد

عزيز! عشق تو مردان مرگ مي خواهد

و مردوارتر از هر جه مرد خواهم مرد

بكوب بزم درنگ من، اي دمت طوفان!

به گردبار عبورت چو گرد خواهم مرد

نام:احسان

نام خانوادگی:اسماعیلی

ساکن:اهواز

متولد:۱۳۶۸

تو از کدوم دیاری که رنگ حادثه داری

نه دشمني نه ياري نه خفته نه بيداري

خزان خاطره داري هواي ابر بهاري

هزار گفته از سينه داري ونمي باري

تو از كدئم زماني كه جان پاك جهاني

نه حاضري نه غايب نه سخت و نه اساني

هميشه آينه داري اگر چه غرق غباري

هميشه در نظرم باش تو پنهاني

نه تشنه اي نه سيراب نه چشمه اي نه گرداب

نه بي صدا نه با صدا نه بنده اي نه خدا

نه هم ترانه مايي نه از ترانه جدايي

هميشه هم سفرم باش هميشه تنهايي

تو را چه گونه بخوانم تو را چه گونه برانم

چه گونه دوست بدارم تو را نمي دانم